Fietsen kost veel energie, dus moet er constant gezorgd worden dat die op peil wordt gehouden.
Dat doe je met op regelmatige tijdstippen te eten en te drinken. Een continue reeks van tussendoortjes dus.Als je over tussendoortjes en lekkere hapjes spreekt, dat denk je misschien, gezien de tropische temperaturen, aan kortgerokte dames die de coktails elke 25 km aanbrengen en frisse versnaperingen
op je bord leggen. Wel, het scheelt niet veel. Alleen zijn het eerder mannen die er uit zien als ijslandvaarders die teveel zuidwaarts zijn getrokken. John, van alle markten thuis verkoopt zijn steeds superverse waren met veel bravour, Paul , altijd de gulle glimlach op het gelaat kan je werkelijk alles vragen wat je mankeert, Karel zorgt ervoor dat dorst lijden in dit warme land een utopie wordt.
Telkens weer worden we vergast met een uitgebreide keuze van voedingsmiddellen tijdens de stops.
Vers ingekocht bij de plaatselijke supermarkt of kaasboer. ze doen wat kilometers.
Ons trio zoekt en vindt de schaarse schaduwen in de Spaanse woestijn om ons koelte te geven. Ze werken zo hard dat ze zelf vergeten te eten, nietwaar John ? De dames met korte rokjes zouden het al lang opgegeven hebben , wat deze mannen van werk verzetten ! Chapeau.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten