De dag van dazen en 180 l vocht

De eerste dag had bij de deelnemers weinig sporen nagelaten. Bij het ochtenkrieken ( de wekker liep af om 6u. ) waren de meesten onmiddellijk paraat en wanneer het vertreksignaal weerklonk, stond iedereen al ongeduldig te wachten om aan te zetten.

De zon brandde ongenadig. Volgens onze meteoman Jef liep de temperatuur ‘in de blakke zon’ op tot 41°. Dit werd zonder morren, of toch bijna, aanvaard. Wat iets minder geapprecieerd werd, waren de bremzen of de dazen die onze middagpauze kwamen verstoren. Het geklets en het gededju waren niet uit de lucht. Erger werd het nog toen bij de drankstops,  dertig en zelfs 70 km verder, dezelfde dazen onverstoorbaar verder gingen met hun vervelende aanvallen. Waren zij stiekem in de volgwagen van Marcel gekropen of hadden zij zich op één of andere fietshelm genesteld? We weten het niet, maar de ‘plakkaten’ op armen en benen waren opmerkelijk.

Bij warm, heel warm weer moet er veel gedronken worden. Dit moet om het prestatieniveau op peil te houden. Deze wetenschap was bij iedereen duidelijk aanwezig want op het einde van de dag bleek dat er zo’n 180 liter aan water en frisdrank verbruikt werd. En dan zwijgen we nog over de Stella’s, de leffe’s en de Kronenbourgs die door de diverse keelgaten werden gegoten.